Λιμπρέτο επικαιρότητας στο Intellectum.org



Α. -Ο πεπτωκώς άνθρωπος περιφέρεται στον κόσμο. Η μη θέωσή του διαρκεί, σκιάζει τον ορίζοντα, αφήνει στίγματα στη διαδικασία της μη ολοκλήρωσής του.

Β. -Η ύπαρξη, όμως, υποχωρεί αναζητώντας πίστη. Eπανακάμπτει προτείνοντας την αλήθεια.

Α. -Η τέχνη είναι το μοναδικό απασφαλισμένο εργαλείο στην προσπάθεια ανατροπής του «προπατορικού αμαρτήματος», της πρότερης ζωικής εμπειρίας.

Β. –Έως πού φθάνει το ον;… Α. –Έως πού φθάνει το τώρα;…

Β. –Τι θα απογίνει η ανθρώπινη τραγωδία; Είναι ίσως η πλάνη˙ αυτή που απαραίτητα κινεί τους τροχούς της πραγματικότητας. Ή, ακόμη, αποτελεί ένα συγκείμενο της ελπίδας όπως την έπλασαν διαχρονικά οι καλλιτέχνες και της απελπισίας όπως τη γνωρίζουν οι μάζες.

Α. –Η απόλαυση του τραγικού, είναι μια απάντηση. Η δοκιμή απαλλαγής από τους όρους της Φύσης, όσο και η ανεξιλέωτη ομολογία για τη δαντική κορύφωση, είναι μια άλλη απάντηση.

Β. –Πες μου για την εποχή… Α. – Αδυνατώ γιατί τη ζω…
 

web site by WeC.O.M.
©