Περί (.poema..) στον Χρόνο



Σύντομη συνέντευξη στο περιοδικό ΧΡΟΝΟΣ για ό,τι αφορά την πορεία του (.poema..) ως εκδοτική ετικέτα, σε συνάρτηση με άλλους ανάλογους οίκους και με παρονομαστή την τρέχουσα περίοδο της πολυεπίπεδης κρίσης.

(.poema..)
 

Με πολλαπλές ιδιότητες όπως του δημοσιογράφου, ποιητή και επιμελητή εκδόσεων και μιας μοναδικής ταυτότητας, ο Βασίλης Ρούβαλης διατηρεί εδώ και χρόνια το ποιητικό μετερίζι του ιστότοπου (.poema..). Πρόσφατα έκανε την υπέρβαση και εισήλθε στον χώρο της βιβλιοπαραγωγής.

-Τι σηματοδοτεί άραγε για τον ίδιο αυτή η μετάβαση; «Τόσο ως συγγραφέας όσο και ως ρεπόρτερ βιβλίου, αντιλαμβάνομαι τις υπεραξίες αλλά και τις απαξιώσεις που υφίσταται το βιβλίο. Γνωρίζοντας την εκδοτική πραγματικότητα όσο και τις ανάγκες που καλύπτονται ή δεν καλύπτονται σ’ όλη την επιχειρηματική αλυσίδα, αποφάσισα να δοκιμαστώ. Γνώμονας βεβαίως το περιοδικό (.poema..), με τις αισθητικές-γραμματολογικές κατευθύνσεις που έχει πάρει στα χρόνια που κυκλοφορεί. Εξαρτάται όμως από το “δόγμα” που ακολουθεί κάποιος, τις ποιότητες, τις προβολές του στον χώρο του ελληνικού βιβλίου… Με αυτά κατά νου, οι (.poema..) εκδόσεις οδεύουν αργά μα και σταθερά».

-Ποια είναι όμως η εκδοτική διαδικασία πίσω από μια συλλογή; Οι επώδυνες παραχωρήσεις και προσφορές τόσο σε οικονομικό όσο και σε πνευματικό επίπεδο. «Ο εκδοτικός κλάδος βρίσκεται σε μεγάλη ύφεση. Το αγοραστικό κοινό έχει μειωθεί οικτρά. Ετούτη η παραδοχή αντικατοπτρίζεται στην προσφορά και στη ζήτηση: άλλοι εκδότες κάνουν επιλογές με όρους αγοράς, επομένως εκδίδουν βιβλία με στόχο το άμεσο ρευστό κέρδος, άλλοι εκδότες προσδοκούν την “αφύπνιση” ενός ευρύτερου αναγνωστικού-καταναλωτικού κοινού επενδύοντας (προϋπάρχοντα) χρήματα στους λεγόμενους σίγουρους τίτλους. Κάπου ενδιάμεσα υφίσταται η ρομαντική εκδοχή της αναζήτησης συγγραφέων που θα δώσουν μια ώθηση στη νεοελληνική γραμματεία».

-
Πλήθος ιντερνετικών μικροδικτύων προωθούν τρόπον τινά πνευματικό υλικό, τα τελευταία χρόνια. Με την ποίηση να παίζει πρωταρχικό ρόλο. Έχουμε τόσους καλούς ποιητές; «Είναι μια νόρμα που σε κάθε περίοδο αποκτά διαφορετικές εκφάνσεις. Τι εννοώ: στα χρόνια της ευμάρειας προωθήθηκε το πολυσέλιδο μυθιστόρημα μέσα από ένα αλαζονικό μα και χαμηλών προδιαγραφών μάρκετινγκ που αποδείχτηκε καταστροφικό. Η εκδοτική “φούσκα” έσκασε. Η εύκολη “λύση” ήταν οι ποιητικές συλλογές. Δοθείσης της προβολής που προσφέρουν τα κοινωνικά δίκτυα σε συνάρτηση με τη γνώριμη γραφομανία, τώρα πλέον είναι το πιο εύκολο πράγμα να δηλώνει ποιητής ο οποιοσδήποτε. Μέσα σε μια τετραετία εμφανίστηκαν τόσοι και τόσες διάκονοι του ποιητικού λόγου, αμφιλεγόμενοι στις προθέσεις τους, με έναν εξωφρενικό αντίκτυπο σε μίντια, μηχανισμούς βραβείων, εκδοτικές σειρές. Εν πρώτοις, το φαινόμενο μοιάζει με άνοιξη. Ωστόσο τα ερωτήματα είναι καίρια: υπάρχει χώρος για την ποίηση ανάμεσα σ’ όλα αυτά; Και αντιστοίχως, για κριτική και πνεύμα αξιολόγησης; Τα μικροδίκτυα προσπαθούν να δώσουν την εξαίρεση, να προτείνουν το διαφορετικό, στην αντίληψη και στην ουσία της παραγόμενης λογοτεχνίας. Κι αυτό είναι μια καλή προσδοκία».

Το σύνολο ρεπορτάζ του Νίκου Κουρμουλή δημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό των Εκδόσεων Νεφέλη. Παραπομπή εδώ


web site by WeC.O.M.
©