Με διήγημα στη Δίοδο


 
Δημοσίευση πρόσφατου διηγήματος στο δραμινό περιοδικό Δίοδος (αρ. 8,  Ιούλιος 2015)

 

(διαθήκη)

ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΓΡΑΦΩ τη σύντομη διαθήκη μου. Θέλω μια πολύτιμη κληρονομιά από μέρους μου, σκέφτηκα, παραδομένη στους κατοπινούς με επιμέλεια, τακτοποιημένη και ωφέλιμη.

Με αυτή τη βεβαιωμένα μικρή περιπάθεια έπιασα μολύβι και χαρτί. Υπήρξα παιδί, έφηβος και άνδρας, χάρηκα το πρωινό φως του παιχνιδιού, θέλησα την τιμή και την αξίωση, χάραξα τον ήλιο και το φεγγάρι και τους αέρηδες στο δέρμα, αποστράφηκα προφητείες και νόμους, έβαλα τους μήνες σε διαφορετική σειρά, έσκυψα στο φιλιατρό για να δω τον ουρανό, μύρισα της λεύκας την καρδιά και της ελιάς την ήβη, μέτρησα τη γνώση όσο μου επιτράπηκε, δίψασα για τα στόματα και γεύτηκα τη βροχή, παθιάστηκα και αμάρτησα, απόρησα για τα σπαθιά και τις σφαίρες, ανέλαβα ρόλους πολλούς στο θέατρο της ζωής.

Εις μάτην. Δεν έχω τίποτε πολύτιμο. Θ’ αφήσω πίσω μου μόνον έναν στίχο· αυτόν που πιθανώς θα προλάβω να γράψω για τους ομόκεντρους περαστικούς κύκλους ενός πρωταγωνιστή αυτοσυστηνόμενου με αμέτρητα, διαφορετικά ονόματα.
 

web site by WeC.O.M.
©