Σχόλιο επί του «Νότου»


Νίκος Παργινός, από το ιστολόγιο Εμπνευση

Νότος, Εκδόσεις Κέδρος 2004

Διαβάζοντας την ποιητική συλλογή του Βασίλη Ρούβαλη «Νότος» ταξίδεψα στο χρόνο χαμένος στο μεσογειακό τοπίο. Η συλλογή που αποτελεί έναν μονόλογο σε κάποιο αγαπημένο πρόσωπο που ορίζεται ως «γαλαζωπό φως της αλήθειας» ξετυλίγεται στο μεταίχμιο του παλιού με το νέο. Ένα ταξίδι στις εποχές των προσωπικών παθών που εφορμούν και καταδυναστεύουν στο πρώτο μέρος και καταλαγιάζουν στη συνειδησιακή γαλήνη που υπερνικά ακόμα και τον ίδιο τον χρόνο και την ιστορία στο δεύτερο. Χτισμένος κόσμος, θάλασσα λαξευμένη. Αφίλητες ερωμένες και απάτητοι πύργοι, νέοι πλημμυρισμένοι στον ιδρώτα, μασκαρεμένες επιθυμίες και ο άνεμος που όλα τα νικά και τα σβήνει. Λίγη σκόνη και η απληστία μοιάζει να φθάνει στο τέλος, την έσχατη ακτή του ταξιδιού που ολοκληρώνεται με την επιστροφή. Ευχές που ακούγονται προφητείες και η επιστροφή που χρωματίζεται από τον καταιγισμό του γαλάζιου φωτός. Ο Βασίλης Ρούβαλης, αν μη τι άλλο, μας ταξιδεύει μαεστρικά στις γραμμές της ποίησής του με τον παρακλητικό άνεμο του Νότου να ερεθίζει τα κοινά μας ερωτηματικά.

[Δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο www.nikosparginos.blogspot.com, 12 Ιουνίου 2010]

 

web site by WeC.O.M.
©