Αφορισμοί στο «Παράθυρο»



22.

Τα μνημεία που αντικρίζω περιέχουν κάτι περισσότερο από το δέρμα μου…

25.

Τα υγρά μάτια της άρνησης είναι προτιμότερα από κάθε άλλο προσωπείο.

29.

Προσδοκώ έναν θεό που θα με καταλαβαίνει.

34.

Υπήρξα τυχερός: έζησα όσο χρειαζόμουν. 
Στο εξής θ’ απολαμβάνω τις ζωές των άλλων.

71.

Τα γεγονότα συμβαίνουν ή οι ερμηνείες τους;

93.

Νόμιζα ότι ο πόλεμος ανήκει στους προγόνους μου…

111.

Οι κραυγές μου μπορεί να φθάνουν σ’ εσάς ως τραγούδι.

120.

Γνώρισα πολλούς έρωτες που είχαν μιαν ευτυχή κατάληξη: με απάλλαξαν διά παντός.

123.

Αναπνέω την Ιστορία για ν’ αντέχω το Παρόν.

133.

Είναι κατάρα, άραγε, να μεταμορφώνεσαι σ’ αηδόνι;

135.

Η ομορφιά είναι ψέμα… Καθόλου τυχαία, η ομορφιά σκοτώνει.

 

[Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό περιοδικό Το παράθυρο, τ. Νοέμβριος 2011. Παραπομπή εδώ]

 

web site by WeC.O.M.
©